RAZEM CHOĆ OSOBNO

 

Autorka: dr Joanna Frankowiak, terapeutka ACW „Empatia”

Pomysł na inicjatywę zrodził się spontanicznie. Rozmawiając ze studentami i nauczycielami akademickimi o codziennym funkcjonowaniu w czasach pandemii, odniosłam wrażenie, że pewne wątki przenikają się, że momentami mówimy o tym samym. Łączą nas wspólne troski i nadzieje. Dodatkowo, miałam okazję obserwować z jaką pasją studenci i studentki włączyli się w realizację własnych produkcji w ramach przedmiotu  Animacja w działaniach profilaktycznych. Adresatami byli sami realizatorzy oraz odbiorcy filmików. Zasadniczym celem zaś - odreagowanie trudności i napięć, wynikających z konieczności pozostania w domach i zmian w procesie kształcenia. Ważnym zamierzeniem było także wzbudzenie poczucia jedności, współprzeżywania pewnych trudności, przekraczanie bezsilności.

http://wns.uwm.edu.pl/animacja-w-czasach-pandemii

Akcja „Razem choć osobno”, stanowi odpowiedź na wewnętrzne przekonanie o sensie grupowych form wsparcia, które realizuję na co dzień. Choć pandemia zahamowała możliwość ich urzeczywistniania w ramach Akademickiego Centrum Wsparcia – skłoniła do poszukiwania innych rozwiązań.

Zaproponowałam więc studentom i pracownikom Wydziału Nauk Społecznych oraz pracownikom Akademickiego Centrum Wsparcia nagranie wypowiedzi, polegających na dokończeniu trzech zdań: „brakuje mi…”, „pomaga mi…” oraz „życzę…”.  Z radością przyjęłam fakt, że w ciągu kilku dni otrzymałam odpowiedzi nie tylko od studentów i studentek, ale i od pracowników naukowych, w tym profesorów. Zaproszenie do akcji przyjęła także pani Dziekan Wydziału Nauk Społecznych dr hab. Joanna Ostrouch-Kamińska, prof. UWM oraz pan Prodziekan dr hab. Marcin Chełminiak, prof. UWM. Wspaniałe dopełnienie stanowią wypowiedzi pracowniczek administracji: mgr Aleksandry Kurkowskiej i mgr Magdaleny Jaworowskiej-Walczak oraz pani Stanisławy Gwiazdy – recepcjonistki WNS UWM, a także mgr Agaty Przyborowskiej z Akademickiego Centrum Wsparcia UWM Empatia.


Docierają do mnie pierwsze reakcje. Pozwalają mi sądzić, że postawione cele udało się osiągnąć. Mam nadzieję, że po wakacjach spotkamy się, by zaspokoić najczęściej artykułowaną potrzebę bezpośredniego kontaktu.

A oto kilka komentarzy:

„Wow, niektóre twarze wykładowców zaskoczyły mnie samą obecnością, inne pomysłowością! Tak, tęskni się za tym, o czym by się wcześniej nie pomyślało” – Kinga Krogul

 „Super, że tak wiele osób wzięło udział w tej akcji, ja osobiście jestem zauroczona Panem Profesorem Henryk Mizerek :-D Jak Pan Profesor powiedział, że brakuje mu fryzjera to padłam” – dr Martyna Kotyśko, Katedra Psychologii Klinicznej, Rozwoju i Edukacji

„Wszyscy wypadli znakomicie. Po filmie umocnilem się jeszcze bardziej w przekonaniu, ze wielka wartością jesteśmy dla siebie nawzajem. Trudno ukryć wzruszenie” – prof. Henryk Mizerek, Katedra Pedagogiki Społecznej i Metodologii Badań Edukacyjnych

„Cieszę się, ze widzę tyle znajomych twarzy, a pomysł na film trafiony w 10!” – Karolina Zagórska, studentka

 „Ile ludzi się zaangażowało! :) :) Do zobaczenia z Wami wszystkimi niebawem - mam nadzieję” – mgr Bernadetta Olender-Jermacz, Katedra Pedagogiki Ogólnej i Opiekuńczej

„Dawno mnie tam już nie ma, a jednak serduszko zabiło. Trzymajcie się wszyscy i wracajcie z nowymi pomysłami i zapałem do życia”- Martyna Swat , absolwentka WNS UWM

 

Akcja realizowana we współpracy Wydziału Nauk Społecznych i Akademickiego Centrum Wsparcia. Montaż: Telewizja Kortowo.